Narzędzia osobiste
Jesteś w: Start / Zarządzanie energią i środowiskiem / System Handlu Emisjami ETS

System Handlu Emisjami ETS


Na obszarze Unii Europejskiej program handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych ustanowiła Dyrektywa 2003/87/WE. Pierwszy okres funkcjonowania Systemu Handlu Emisjami w Polsce w latach 2005 – 2007 można potraktować jako proces tworzenia struktur funkcjonowania systemu i edukacji podmiotów systemu, niż rzeczywistego handlu emisjami.

Ma to uzasadnienie, w tym, że:

  • brak było presji do ograniczania emisji gdyż w I Krajowym Planie Rozdziału Uprawnień (KPRU I) podmiotom objętych systemem przyznano na okres 2005 – 2007, średnio 239,1 mln ton CO2/rok, natomiast emisja w 2007 r. z tych źródeł była znacząco mniejsza (ponad 10%),
  • transakcje jeżeli były, to obejmowały sprzedaż nadwyżek uprawnień.

Inna sytuacja powstaje w okresie 2008 – 2012, dla którego to okresu Polska występowała o przyznanie uprawnień w wysokości średnio 239,1 mln ton CO2/rok, a Komisja Europejska przyznała średnio 208,5 mln ton/rok, czyli mniej niż wykonanie roku 2007. Ilość 208,5 mln ton CO2/rok została rozdzielona w przyjętym przez rząd Krajowym Planie Rozdziału Uprawnień na lata 2008 – 2012 (KPRU II). Już w pierwszym roku tego okresu, to jest w 2008 r., przewiduje się, że zabraknie podmiotom objętym Systemem Handlu Emisjami średnio około 12% uprawnień do emisji i wystąpi konieczność zakupu uprawnień na giełdzie. Zasadnicze zmiany po 2012 r. zaproponowała Komisja Europejska dla Europejskiego Systemu Handlu Emisjami (ETS) i wprowadzenie tych zmian do znowelizowanej Dyrektywy ETS.

Są to następujące propozycje:

  • zmniejszenie liczby uprawnień do emisji gazów cieplarnianych podmiotom objętych systemem ETS, tak, by stopniowe ograniczenia od 2013 r. doprowadziły do 21% redukcji w 2020 roku w stosunku do roku 2005,
  • ustanowienia wspólnego rynku handlu uprawnieniami do emisji w całej Unii na jednolitych zasadach, to jest: wprowadzenia centralnego rozdziału limitów uprawnień i nabywania, w ramach tych limitów, prawa do uprawnień w drodze aukcji na wspólnym rynku,
  • wprowadzenia zasady nabywania uprawnień do emisji w drodze aukcji już od 2013 r. dla sektora energetycznego, pozostałe sektory (z dołączonym lotnictwem) będą nabywały uprawnienia do emisji stopniowo, zaczynając od 20% w 2013 r., resztę otrzymując jak dotychczas za darmo,
  • wprowadzenie limitu 10% redukcji emisji gazów cieplarnianych do 2020 r. dla podmiotów dotychczas nie objętych Systemem ETS, przy czym Polska mogłaby zwiększyć emisje do 14% wśród tych podmiotów.


Rząd RP starał się drogą polityczną zmienić niektóre propozycje nowelizacji Dyrektywy ETS skutkującej po 2013 r., a przede wszystkim odrzucenia 100% nabywania uprawnień do emisji gazów cieplarnianych w drodze aukcji przez sektor energii wnioskując o wprowadzenie stopniowego nabywania aukcji przez ten sektor, zaczynając w 2013 r. np. od 20%. Argumenty Rządu RP były następujące:

  • spodziewany wzrost kosztów wytwarzania energii elektrycznej przez zakup uprawnień na aukcji w prognozowanej cenie 20 – 40Euro/tCO2, może wynieść 60 – 90%,
  • aukcja sprzedaży uprawnień może być nie wolna od działań spekulacyjnych, co uderzy w słabszy od innych koncernów europejskich polski sektor energii.


(Źródło. "RAPORT. Potencjał efektywności energetycznej i redukcji wybranych grupach użytkowania energii. Droga naprzód do realizacji pakietu klimatyczno-energetycznego" - dostępny w wersji elektronicznej na stronie FEWE www.eplan.info.pl/gospodarowanie)